homeNieuwsFiliz krijgt contract: 'Ik voel weer dat ik leef'

26-08-2021

Doorzettingsvermogen Filiz beloond: ‘Ik voel weer dat ik leef’

Ze had er een paar jaar geleden slechts van durven dromen. Een jaarcontract (met uitzicht op meer) en ook nog eens bij een organisatie in de zorg. Als je dat een paar jaar geleden tegen at.groep-medewerkster Filiz Karakaya zou hebben gezegd, had ze het niet geloofd. Want Filiz komt van ver. Van heel ver. Een verhaal over doorzettingsvermogen, geloof en trots.

Zo’n 5 jaar geleden kreeg Filiz een auto-ongeluk. Ze hield er een whiplash over. Jarenlang kon ze vrijwel niets. Ze was aan huis en grotendeels aan bed gekluisterd. Werken? Nee, dat moest ze van de instanties uit haar hoofd zetten. Maar daar kon en wilde Filiz zich niet bij neerleggen. “Ik was afgekeurd. Maar ik wilde niet thuis zitten, ik wilde werken.” En dan bij voorkeur in de zorg. Want zij weet hoe het is om ziek te zijn, om vrijwel niets te kunnen. Ze zou daarom heel graag mensen willen helpen. En dan ben je in de zorg natuurlijk op je plek.

Tekst gaat door onder de foto.

Het is een loodzwaar traject dat ze heeft afgelegd. Jaren van revalideren, afzien en grenzen overgaan. Filiz heeft het te danken aan haar koppige karakter (“dat heb ik van mijn vader”) en een flinke portie doorzettingsvermogen dat ze nu is waar ze een paar jaar geleden alleen maar van durfde te dromen.

Terug naar 2019. Filiz is er helemaal klaar mee om thuis te zitten. Ze wil weer ergens aan het werk, ondanks haar fysieke beperkingen door de whiplash. Ze googelt op reïntegratiebedrijven en ziet daar at.groep tussen staan. Ze maakt een afspraak en treft in Odette Willemsen, re-integratieadviseur bij  at.groep, iemand waarmee ze meteen een klik heeft. “Het was en heel leuk en warm gesprek. Odette is de reden dat ik voor re-integreren bij at.groep heb gekozen”, vat ze kort samen.

Re-integratie

Twee weken later, in november 2019, begint Filiz haar re-integratietraject in Hal32, het leer-/werktraject van at.groep. Het inpakken, sorteren en andere taken gaan haar goed af. Al snel vraagt ze Odette of ze er administratieve klusjes voor at.groep bij naast mag doen. Een positief antwoord volgt en Filiz grijpt de kans met beide handen aan. Alles om maar een stap dichter bij het grote doel, het vinden van een baan, te komen.

Odette schat haar doorzettingsvermogen op waarde in en laat Filiz niet veel later kennismaken met Merijn van Gorkum, mededirecteur van at.zorg. Filiz is bloednerveus voor dat kennismakingsgesprek. “Ik vond het echt spannend.” De uitkomst stemt haar vrolijk. Merijn vraagt haar of ze wil ondersteunen op het hoofdkantoor. De telefoon aannemen, post sorteren en bestellingen bijhouden. Dat soort zaken. Filiz is dolblij dat ze een WEP (werkervaringsplek) krijgt. Al snel pakt ze er een aantal secretariële taken bij.

Jaarcontract

Het gaat Filiz goed af en dan breekt in oktober 2020 een mooi moment aan. Filiz krijgt een jaarcontract als telefoniste bij at.zorg. Hoe dat voelt, is nauwelijks te beschrijven. “Ik kan het nog steeds niet geloven. Dat ik een contract krijg terwijl ik voor re-integratie binnen ben gekomen.” Sterker nog, eigenlijk is ze afgekeurd en heeft ze al verschillende keren te horen gekregen dat ze een (betaalde) baan uit haar hoofd moet zetten. Maar van 24 uur is ze naar 32 en nu zelfs al naar 36 uur gegaan.

De afgelopen maanden is Filiz er ook invalwerk voor andere locaties van at.zorg bij gaan doen. “Daar ben ik superblij mee, het is mijn kans om te laten zien dat ik het kan. En het is werk richting de zorg, dat wilde ik graag.” En hoe mooi: ze heeft net gehoord dat haar jaarcontract wordt verlengd. Ook is het bedoeling dat haar functie wordt aangepast: van telefoniste wordt ze teamsecretaresse. Filiz is de koning(in) te rijk.

Ja, ze heeft nog best af en toe klachten als gevolg van het auto-ongeluk. Soms heeft ze hoofdpijn, af en toe vergeet ze iets of kan ze moeilijk op een woord komen. Maar goed plannen helpt haar enorm. Het zit haar werk gelukkig niet in de weg.

Onbeschrijfelijk gevoel

Filiz is best trots op zichzelf. Ze heeft het toch maar mooi geflikt om terug te zijn in het arbeidsproces. Tegen alle verwachtingen en goedbedoelde adviezen in. En dat gevoel is onbeschrijfelijk. “Nog steeds kan ik niet geloven dat ik hier de kans en een contract heb gekregen. De wereld stopte even toen ik het hoorde.” En wat voor uitwerking het op haar heeft?  Ze omschrijft het treffend. “Al die jaren dat ik thuis was, voelde ik me een plant die af en toe werd verzet. Ik was eenzaam. Nu voel ik weer dat ik leef. Ik ben blij bij at.zorg en niet van plan om hier weg te gaan.”